Met een beetje mazzel of pech komt het volgende u bekend voor. De ferme handdruk van een collega die u feliciteert met een promotie.Lach op het gezicht, een stevige hand en maar feliciteren. “Leuk voor je. Ben benieuwd wat je er van gaat maken. Echt een mooie kans”.
Maar u weet dat hij het niet meent!!
U weet al lang hoe de hazen op kantoor lopen.
Prettige collega’s, vage collega’s, bevriende collega’s, vijandige collega’s, de baas. U kent ze allemaal. “Inderdaad een mooie kans”, denkt u. “Om zo snel mogelijk van jou vandaan te komen, eikel”.Had het laatst zelf ook. Mijn hand werd vastgepakt en de niet gemeende woorden werden als een mierzoete ketting om mijn nek gelegd. Een wurgende ketting wel te verstaan. Wilde eigenlijk verdwijnen naar een andere wereld. Ver weg van alles dat riekte naar loon, prestatie en mogelijk falen. Mijn eerlijkheidsgenen speelden heel even op, maar ik deed mee aan het toneelstuk. Het leven is een schouwspel vooral het bedrijfsleven. Mooie rollen ontvouwen zich elke dag voor mijn ogen. Oude rotten die meewarig glazen naar de jeugd. Jonge hanen en hennen die naar beneden pikken en naar boven likken.“Bedankt. Ja leuk dat je me feliciteert. Heb er ook veel zin in”.Ik draaide mij weg van mijn grote tijdelijke vriend. Had hem eigenlijk de naakte waarheid moeten zeggen. Maar tussen droom en daad staan wetten en praktische bezwaren in de weg.Zeker op kantoor.Nu. Snel naar huis met Niels Heithuis.
Oja Niels. Nog gefeliciteerd met je promotie.
