Op deze pagina

Hier vind je  een selectie van de columns die Clemens van 2005-2008 maakte voor voornamelijk BNR nieuwsradio. De columns gaan over politiek en de actualiteit. De nieuwste columns van Clemens moeten nog worden toegevoegd aan deze website.

Feyenoord

 

Er wappert een vreemde vlag in het centrum van Rotterdam.

Terwijl SPARTA tijdens zijn 120 jarige bestaan voor lijfbehoud vecht in de eredivisie pakt het Schielandhuis uit met een tentoonstelling over 100 jaar Feyenoord.

Een provisorisch grasmatje voor het museum en die Feyenoord-vlag maar wapperen.

Het moet niet gekker worden.

We zijn hier toch niet op Zuid? Ik ben de Maas toch niet over gestoken!

Heb Paul van der Laar maar even opgebeld. Hij is plaatsvervangend directeur van het museum en geschiedschrijver van de stad. Dus als er iemand is die mij opheldering kan geven over de tentoonstelling en de vlag dan is hij het wel.

Van der Laar legt mij lachend uit dat Feyenoord toch echt de club van Rotterdam is en dat ik gewoon eens moet komen kijken.

Mensen worden voor minder met pek en veren door de stad gedragen, maar ik besluit over mijn Spartaanse minderwaardigheidscomplex heen te stappen.

Ik begrijp ook wel dat de keuze voor een tentoonstelling over een club die voor de laatste keer kampioen van Nederland is geworden in 1959 of Feyenoord snel is gemaakt.

 

Ik ben geweest, maar ga als Spartaan op de radio natuurlijk geen museologische uiteenzetting lopen geven over de goede didactische opzet van de laagdrempelige Feyenoord-tentoonstelling.

Ik kwam natuurlijk niet voor dat hele Feyenoord.

Al die sjaaltjes, mokken, koppen, posters, Kindvall die voor de miljoenste keer zijn Europa Cup 1 goal toelicht, honderden hoofden van spelers en de Cup met de grote oren zelf mogen van deze jongen natuurlijk terstond in de Maas worden gegooid.

 

Nee ik kwam kijken om de echte Feyenoord- fans te zien schuiven langs de vitrines. Ik ben dan wel voor Sparta, maar ik heb een zwak voor de Feyenoord-fan die elk jaar weer gek wordt gemaakt dat het kampioenschap dit jaar echt zal worden binnengehaald.

Ongeveer 1 keer in de tien jaar. Dan hebbie het wel gehad.

De echte Feyenoord-fans waren er. En dat is natuurlijk mooi.

Mannen halen met elkaar supporters-herinneringen op over de kampioenschappen, de wereldbeker-finale, de uefa-cupfinales en natuurlijk het winnen van de Europacup 1.

Een bejaarde man kijkt naar de juichende Kindvall die  wordt opgetild door Henk Wery na zijn beslissende goal.

“Ik heb het al duizenden keren gezien, maar ik krijg nog steeds kippenvel”, zegt de man.

De tranen staan in zijn ogen.

Hij is natuurlijk supporter van de verkeerde club, maar deze clubliefde laat zelfs een Spartaan niet ongeroerd.

Met een brok in de keel verlaten we gebroederlijk het museum.

Vooruit die gekke vlag uit zuid mag nog even blijven hangen.

mijn generatie

Elke donderdagavond eet ik met een groep vrienden. Per toerbeurt kookt 1 van de vroege dertigers.Behalve dat het domweg gezellig is om met een paar gasten te ouwehoeren, krijg ik een goed inzicht in de zielenroerselen van mijn generatie.

1 is bedrijfsjurist, een ander echtscheidingsadvocaat, de derde verkoopt medicijnen, de vierde zit in het vastgoed, de vijfde bouwt schepen, de zesde probeert Becel nog beter op de markt te zetten en de zevende doet de marketing rond ventilatie-roosters. 

Zowaar een mooie dwarsdoorsnede van de 10 % Nederlanders die een HBO of universitaire studie hebben afgerond. En wat houdt deze groep mannen nu bezig? 

 Vriendinnen worden getrouwd, trouwringen na lang wikken en wegen uitgekozen, auto’s aangeschaft en weer ingeruild, huizen gekocht, baby’s doen hun intrede en zo nu en dan dient een top-vakantie zich aan.Stuk voor stuk zijn het goede gasten en harde werkers, maar de laatste tijd dringt de zangregel ‘Is dit alles’ van Doe Maar zich op.

Zoals altijd als iets in de kop zit, komt het ergens terug. Bij het lezen van de Den Uyl-biografie werd ik getroffen door een dagboekaantekening die hij maakte.Het was midden in de Tweede Wereldoorlog. Een tijd van uitersten en belangrijke keuzen, maar Den Uyl portreteerde zijn hoogopgeleide generatie-genoten als volgt;

“ Maar hij is een nul als hij iets moet betogen, want hij heeft überhaupt geen ideeën, die verder reiken dan collegedictaat en stamtafel, hij heeft de wereldbeschouwing van zijn vader, want hij wil voor alles rust, hij glijdt niet uit ter linker of ter rechterzij, want hij interesseert zich niet voor politiek, hij is ongelukkig als hij zakt voor een examen, hij is meest tevreden.Ja natuurlijk dat bestaan heeft zijn voordelen, hij weet zich te gedragen in de koffiepauze, maar God, mijn God wat een gebrek aan verdieping, intensiteit, perspectief, leven.”  

Woorden die aan actualiteit nog niets hebben ingeboet. Als de denkende elite van de samenleving tijdens de sobere studentenjaren van Den Uyl al niet overliep van idealen laat staan hoe het dan is gesteld met de huidige bovenlaag levend in Nederland Luilekkerland.

Vroeg gisteravond aan 1 van mijn disgenoten wat hij de laatste keer had gestemd.Balkenende zei hij. “Geen hypotheek-renteafrek en lekker streng tegenover asielzoekers”. Zo krijgt elke generatie de regering die zij verdient.We eten rustig verder. De magen zijn gevuld.

Het is best gezellig, maar de leegte begint te storen.

Keukenhof

Dat de staatssecretaris Jet Bussemaker van Sport haar kaartjes voor de Spelen koestert en vanuit zakelijk oogpunt in Peking samen met andere politieke bobo’s zwijgt over Tibet om de miljardenhandel met China niet te schaden, beschouw ik als een wel zeer ver doorgevoerde vorm van stille diplomatie.

 Als Bussemaker haar mond opendoet dan krijgt ze direct AKZO, DSM en Philips over zich heen.En dat kan dit tere kabinet natuurlijk niet gebruiken. Als we in China een verbale vuist willen maken dan moeten andere landen ons steunen. Maar het mensenrechtenverhaal blijft door economische belangen een vrijblijvend internationaal gemeenschapsspel waarin de Westerse landen er allemaal eigen spelregels op na houden.

Internationale handel en ethiek gaan moeilijk samen. Nederlandse politici zullen de Chinese gastheer dus niet openlijk bekritiseren. Maar dat onze eigen prins in onze eigen Keukenhof de Chinese vice-burgemeester van Peking tussen de bloemenvelden geen diplomatieke uppercut heeft gegeven is een gemiste kans. ‘En dan lopen we nu naar het Willem Alexander Paviljoen. In mei wordt hier de grootste lelie-show ter wereld gehouden. Echt prachtig. Sinds de middeleeuwen is deze bloem uitgegroeid tot het symbool voor vrede. Echt prachtig duizenden vredesbloemen.   

O pas op meneer de burgemeester u staat op een lieveheersbeestje. Sinds de jaren negentig met behulp van de media uitgegroeid tot een symbool tegen zinloos geweld. Had ik trouwens al verteld dat ik een verre nazaat ben van Willem van Oranje. Een onafhankelijkheidsstrijder van het eerste uur die het Spaanse juk van zich af wierp. Hij was in 1581 mede-opsteller van een document genaamd de Plakkaat van Verlatinghe waarin burgers het recht opeisten om hun vorst te verlaten als die de wetten en traditionele vrijheden van de burgers niet respecteerde. Deze baanbrekende gedachte gebruikten de Amerikanen honderden jaren later bij het opstellen van hun onafhankelijkheidsverklaring in 1776.    

Ja ja het komt niet uit de lucht vallen dat in Den Haag het vredesppaleis staat en het Internationaal Gerechtshof is gevestigd. Mijn moeder de koningin woont trouwens in de hoofdstad van het internationaal recht.Leuk als u daar eens langskomt.’ De regering die verantwoordelijk is voor zijn uitspraken had hem ook lekker veel rugdekking gegeven. Zo zei kamerlid Joël voor de Wind van de regeringspartij Christenunie dat Alexander  zijn eigen afweging moest maken. Nou die eigen afweging heeft onze prins en lid van het Internationaal Olympisch Comité dus gemaakt en hij zweeg tussen de bloemen in Lisse. 

Ik voorspel dat de Nederlandse stille diplomatie nog voor veel herrie gaat zorgen.          

column horen? klik hier 

andere werelden

Het hippe Duitse meisje achter de kassa van het Nederlands fotomuseum op de kop van Zuid weet niet wat ze ziet. In vertederend Nederlands spreekt ze haar verbazing uit over de hoeveelheid bezoekers. Likkend aan een shaggie kijkt ze naar de mensen die schuivelen langs de foto-tentoonstelling Port Images. De internationale naam dekt niet de lading bezoekers die zich vergapen aan de foto’s en films over de Rotterdamse havens. Mannen in een vorig leven actief in een wereld van teer, olie, water,  het alsmaar laden en lossen van ontelbare schepen.   Werken en leven net na de oorlog. Van vooral niet zeiken tijdens de zware wederopbouw omdat de Duitsers met het verlies in het vizier nog even kilometers. kademuur hadden gesloopt. “Is die hijs wel goed jongens. Kan die kist niet meer naar binnen worden geschoven”  klinkt het bij een voorlichtingsfilm voor jongens van de havenvakschool. Een bejaarde Rotterdammer lacht. “Ja zo was het. Natuurlijk werkten we ons de pleuris, maar wel mooi met elkaar. Met de containers verdween dat wel”. En verder schuift de man.  Turen naar een foto van een jonge Paul Rosenmuller in een optocht van de FNV. Staken voor vijftig gulden meer per week. In de tram nasmullen en peinzen over de oude beelden. Maar niet voor lang. Een andere wereld dient zich alweer aan.    De kaartcontroleur is in gesprek met de bestuurder. “Nog 11 weken dan is het Kerstmis”, zegt de controleur. “Ben aan het sparen voor een kerstcadeau voor mijn vrouw en mijn dochter. Voor mijn vrouw trek ik 60 euro uit en voor mijn dochter 25.” Bij het controleren zegt een passagier tegen de man. “U leeft wel helemaal naar de kerst toe”, “Ja mevrouw”, antwoordt hij. “Ik leef in weken. Het is nu week 40 en in week 51 is het zover.” Als de tram over de Erasmusbrug rijdt, zie ik de havens liggen. Zich onbewust van weken en dagen. De haven draait altijd door.                         

financieel feuilleton I

Een paar weken geleden werd SP-leider Jan Marijnissen woedend op minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken omdat zij wettelijk wil tegengaan dat SP-politici hun inkomsten afdragen aan de partijkas. De SP-kamerleden storten hun salaris van ruim 8 duizend euro in de partijkas en krijgen uit de door henzelf gevuldde kas een modaal maandsalaris uitgekeerd. De PvdA-minister vindt dat deze SP-traditie de onafhankelijkheid van de Kamerleden ondermijnd. Ik vind het  nobel van al die SP’ers en een minister moet zich volgens mij niet zo bemoeien met dit soort partij-aangelegenheden. Maar een kijkje in de portemonnee van beide partijen maakt de actie van Ter Horst zeer begrijpelijk. Wat betreft zetels blijft de PvdA de SP nog voor, maar op financieel vlak is het kleine linkse broertje de sociaal-democraten vorig jaar ruim gepasseerd. De PvdA zal  alleen al vanuit financiële overwegingen hopen dat er even geen verkiezingen aankomen. Hadden de sociaal-democraten in 2005 nog ruim 6 miljoen euro aan de activa-kant staan. In 2006 is dat bedrag met bijna de helft geslonken tot 3 miljoen euro en nog een beetje. Zo hebben de sociaal-democraten 1,5 miljoen uitgegeven aan de  destrastreus verlopen landelijke verkiezingen. De PvdA zakte van 41 zetels naar 33 zetels en dat is op jaarbasis toch ruim 4 ton euro die ze nu mislopen als je bedenkt dat de overheid per kamerzetel ruim 50.000 betaald.  Draaide de partij van de huidige minister van Financiën een beroerd jaar dat kan niet worden gezegd van zijn rode broertje die ter electorale linkerzijde wel erg groot begint te worden. En ook op financieel vlak.De SP is met ruim 4,5 miljoen euro aan de activakant een stuk rijker dan de Partij van de Arbeid. De afdracht van de Sp-volksvertegenwoordigers-die PvdA-minister Ter Horst wil aanpakken- spekte de SP-partijkas voor bijna 3 miljoen euro! Geen wonder dat Jan Marijnissen deze melkkoe niet wil laten slachten door PvdA-minister Ter Horst. Morgen deel 2 van mijn financiele feuilleton als blijkt dat de VVD haar obligaties massaal heeft omgewisseld naar aandelen. Maar ja wat wil je na een beleggingsresultaat in 2006 van slechts 1,9 procent. Daar kan een liberale penningmeester natuurlijk niet mee thuis komen.                       

trotsopNederland-Verdonk en mijn nieuwe Bosatlas

Op de Nederlandse politieke bodem was het deze week natuurlijk de week van Rita Verdonk.De definitieve Alleingang van ijzeren Rita onder de vaandel van haar politieke beweging ‘trots op Nederland’ is breed uitgemeten in de media. Een peiling sloeg gisteren al uit naar 29 zetels voor Verdonk als er nu verkiezingen zouden worden gehouden. Direct lachen met de intellectueel Verdonk toen ze een paar uur na de bekendmaking van de naam ‘trots op Nederland’ erachter kwam dat het CDA deze slogan ook al had gebruikt.Lekker gegoogeld Rita!Googlen op trots-op-Nederland.nl levert trouwens nog niet de gewenste Rita-site op. De domeinnaam is al een tijdje geclaimd door een ondernemer die plannen heeft voor een tv-programma met dezelfde naam. Misschien dat Verdonk iets leuks kan gaan doen in dat tv-programma trots op Nederland. Dat zal haar spindocter Kai van der Linde alleen aanmoedigen. Hij is van de Amerikaanse school. Dus niet te veel diepgang maar wel veel beelden. Ben benieuwd wat voor oppervlakkige ellende deze Van der Linde nog over ons- via Verdonk- gaat uitstorten. Maar als je bedenkt dat zijn slogan ‘ ik ben niet links, ik ben niet rechts. Ik ben rechtdoor zee’ die door Verdonk op totaal niet- charismatische wijze werd uitgebraakt- maar toch nog steeds naklinkt- Dan houd ik mijn hart vast voor de tandem Verdonk/ Van der Linde.   Toch twee keer lullig rond de naam van de nieuwe beweging. Maar u kent Rita zij is van ijzer en buigt niet. De onderhandelingen over de aankoop van de internetnaam zijn in volle gang.  Tussen al het Rita-geweld door zat ik lekker te sneupen in mijn zojuist aangeschafte Bosatlas van Nederland.

Dankzij Pim Fortuyn hebben we een geschiedeniscanon waar hij zelf natuurlijk niet instaat, maar nu ook een Nederlandse kaartencanon. Voor iedereen die 100 euro uitgeven voor een kledingstuk normaal vindt, maar bij boeken begint te bleren dat ze zo duur zijn, voor die mensen is deze Bosatlas niet bedoeld. Voor de andere mensen is deze kaart een aanrader. Alles over Nederland staat er in. Van het aantal gestolen fiesten per regio tot een Brabantse carnavals-plaats-namenkaart aan toe.

Mijn mooie kikkerland handzaam op schoot.

 De kaart geeft ook glashelder het succes van Verdonk aan.

Zaten er in 2003 bij haar aantreden als minister nog 70.000 asielzoekers in centrale opvang drie jaar later was dat aantal geslonken tot minder dan 30.000. En dat willen veel mensen. Rita Verdonk wil haar rechtse agenda nu gaan uitbreiden met andere onderwerpen zoals onderwijs en de filebestrijding. Rita en asfalt. Moet er niet aan denken. Zie de bulldozer al rijden.

Houd mijn atlas met angst en beven vast. Ik ben zo trots op Nederland.                     

Financieel feuilleton II

Kon ik gisteren door mijn mini-onderzoek van de jaarverslagen van de grote politieke partijen nog berichten dat de SP rijker is dan haar grote broer de PvdA. Vandaag duik ik in de financiele papieren van de verdeelde VVD.  2006 was een slecht beleggingsjaar voor de liberalen. Haalden ze in 2005 nog 7,3 procent winst op hun belegd vermogen. Een jaar later haalde ze op een belegd vermogen van ruim 850 duizend euro slechts een  kleine twee procent winst. Vermogensbeheerder…. is de deur gewezen en Theodoor Gilissen Bankiers maakte schoon schip door massaal obligaties om te zetten naar aandelen. De verdeeldheid binnen de VVD is te lezen in het jaarverslag. Zo vallen er onder de Vereniging VVD verschillende Stichtingen. En kijk eens wie we daar hebben. De Stichting Vrienden van Mark Rutte en de Stichting Stem Rita Verdonk.  Nadat Rutte tot lijsttrekker werd verkozen is zijn Stichting met 5000 euro aan exploitatie ontbonden en is de liquidatiesom door de VVD ontvangen.

De Stichting Stem Rita bestaat nog maar kon bij het verschijnen van het jaarverslag 2006 nog geen cijfers overleggen.

 Een andere VVD-splijtzwam komt ook naar voren in het schijnbaar saaie financiële jaarverslag. Schijnbaar. Want hier staat dat de subsidie voor de Groep Geert Wilders over 2005 en 2006 wettelijk toekomt aan de VVD, omdat Wilders geen subsidie heeft aangevraagd.  En dan volgt schoon boekhoudersproza.  Het VVD-hoofdbestuur heeft besloten deze subsidie terug te laten vloeien aan de Rijksoverheid.Ze kijken wel twee keer uit om zich aan dat Wilders-potje te branden! Alle partijen hebben een financieel jaarverslag en maken dat openbaar. Behalve de Partij voor de Vrijheid van Wilders.Hij krijgt geen subsidie dus hoeft Wilders ook geen duidelijkheid te verschaffen over bijvoorbeeld giften en sponsering die zijn partij van bedrijven en particulieren ontvangt.  Nog even gebeld naar de PVV met de vraag of ik de penningmeester kon spreken.Penningmeester?? De voorlichter kon niet zeggen wie dat was en mocht deze persoon bestaan dan kreeg ik hem of haar ook niet aan de lijn.Het onder de pet houden van de geldschieters van zijn partij is Wilders blijkbaar letterlijk meer waard dan subsidie van het rijk.De bijbehorende verplichting tot het openbaar maken van de boekhouding kan Wilders missen als kiespijn. Iedereen is gek op lijstjes dus ter aflsluiting van mijn financielle feuilleton de top 4 van de rijkste politieke partijen van Nederland. Op nummer 1 de VVD. Op 2 het CDA. Goede derde is de SP En op de vierde plaats staat de Partij van de Arbeid. En ja. Ik had ook meer willen vertellen over de spaarpot van Wilders. Maar dat varken blijft vooralsnog op slot.                       

kantoorleed

Met een beetje mazzel of pech komt het volgende u bekend voor. De ferme handdruk van een collega die u feliciteert met een promotie.Lach op het gezicht, een stevige hand en maar feliciteren. “Leuk voor je. Ben benieuwd wat je er van gaat maken. Echt een mooie kans”.

Maar u weet dat hij het niet meent!!

U weet al lang hoe de hazen op kantoor lopen.

Prettige collega’s, vage collega’s, bevriende collega’s, vijandige collega’s, de baas. U kent ze allemaal.       “Inderdaad een mooie kans”, denkt u. “Om zo snel mogelijk van jou vandaan te komen, eikel”.Had het laatst zelf ook. Mijn hand werd vastgepakt en de niet gemeende woorden werden als een mierzoete ketting om mijn nek gelegd. Een wurgende ketting wel te verstaan.  Wilde eigenlijk verdwijnen naar een andere wereld. Ver weg van alles dat riekte naar loon, prestatie en mogelijk falen. Mijn eerlijkheidsgenen speelden heel even op, maar ik deed mee aan het toneelstuk. Het leven is een schouwspel vooral het bedrijfsleven. Mooie rollen ontvouwen zich elke dag voor mijn ogen. Oude rotten die meewarig   glazen naar de jeugd. Jonge hanen en hennen die  naar beneden pikken en naar boven likken.“Bedankt. Ja leuk dat je me feliciteert. Heb er ook veel zin in”.Ik draaide mij weg van mijn grote tijdelijke vriend. Had hem eigenlijk de naakte waarheid moeten zeggen. Maar tussen droom en daad staan wetten en praktische bezwaren in de weg.Zeker op kantoor.Nu. Snel naar huis met Niels Heithuis.

Oja Niels. Nog gefeliciteerd met je promotie.